Thursday, April 3, 2014

OKINAWA 01-The First Time

26.03.2011
ในที่สุด
ถึงแล้วค่ะ โอกินาว่า
เครื่องลงที่ สนามบินนาฮา
พอลงจากเครื่องก้นั่งรถบัสเล็กๆมาที่ตัวอาคาร ซึ่งไม่ใหญ่มาก
คล้ายกับสถานีนครชัยแอรืของบ้านเราเลยทีเดียว
รูปจากเวบญี่ปุ่นค่ะ
สนามบินจะมี 2 อาคารคือระหว่างประเทศ กับในประเทศ ซึ่งไม่ได้เชื่อมต่อกันค่ะ
อาคารที่ใหม่ลงเครื่องคืออาคารระหว่างประเทศนั้นเป็นตึกชั้นเดียว เล็กๆ
ส่วนตึกภายในประเทศนั้นมีหลายชั้นค่ะ ค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียว
จากนั้นก็ต่อแถวส่งเอกสารให้ตม. ถ่ายรูปบันทึกไว้ สอบถามเล็กน้อย
ซึ่งของเราเป็นวีซ่านักเรียน1ปี ผ่านได้ชิวเลยค่ะ
ของคุณอาที่เป็นวีซ่าท่องเที่ยวก็ผ่านชิวเหมือนกัน จากนั้นก็ไปรอรับกระเป๋า
ลากสัมภาระออกมา ใจเต้นตึกตัก
จากนี้ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนยังไงต่อ ทำได้แต่รอเจ้าหน้าที่จากมหาวิทยาลัยมารับไปส่งที่โรงแรมค่ะ
ที่พักโรงแรม เพราะใหม่ไปเร้วกว่ากำหนดที่ทางมหาลัยแจ้งไว้ราว 1 สัปดาห์ จึงยังเข้าหอไม่ได้
และก็มีคุณอาไปด้วย เลยเลือกนอนดรงแรมในเมืองดีกว่าจะได้เที่ยวไปในตัวค่ะ
ไม่ทันไรก็เจอเจ้าหน้าที่แล้วค่ะ เป็นผู้หญิงวัยกลางคนชื่อคุณยามาดะ แมรี่
หลังจากทักทาย ให้ของฝาก(ตามะรรมเนียมญี่ปุ่น)ที่ซื้อจากสนามบินไต้หวัน
คุณแมรี่ก็พาไปขึ้นรถคันน้อยของแก เพื่อพาเราไปโรงแรม

ตอนนั้นเป้นเวลาเกือบทุ่ม
อากาศเย็นๆ เหมือนเย็นใหม่ช่วงปลายฝนต้นหนาว
ในรถคุณแมรี่
รถที่ญี่ปุ่นคันเล็กมากค่ะ ตอนอยู่ไทยเห็นนิสสันมารช์ ก็รู้สึกว่าเล็กแล้ว
แต่พอเทียบกับรถญี่ปุ่นแล้ว ของที่นี่เล็กกว่าค่ะ
กำหนดจำนวนผุ้โดยสารอย่างเคร่งครัดด้วย โดยจำแนกประเภทความจุรถด้วยทะเบียนสีต่างๆค่ะ
ถ้าจำไม่ผิดทะเบียนสีเหลืองนั่งได้ 4 คนรวมคนขับ ส่วนสีขาวได้ 5 คน มั้งคะ

ที่ญี่ปุ่นจะนิยมใช้รถคันเล็กๆมากค่ะ เพราะประหยัดพื้นที่จอดรถ
และแล้วก็มาถึงโรงแรมค่าาา
ชื่อโรงแรม Libre Garden Hotel リブレガーデンホテル
อยู่เขตOmoromachi ในตัวเมืองNaha ใกล้กับสถานีรถMomorail (ที่โอกินาว่าไม่มีรถไฟเหมือนญี่ปุ่นเกาะใหญ่นะคะ มีแค่โมโนเรล 2สาย คือสายไปและสายกลับ วิ่งแค่ในตัวเมืองNahaเท่านั้นเอง)
อยู่ใกล้กับ DFS (Duty Free shop)และNaha Main Place ซึ่งเป็นห้างใหญ่ด้วยค่ะ
หลังจากcheck-inเสร็จแล้ว ยังไม่ได้เอาของขึ้นห้องค่ะ
เนื่องจากต้องฟังการชี้เเจงเรื่องเอกสารต่างๆที่ต้องกรอกลงทะเบียนเรียน
และข้อปฏิบัติต่างๆก่อน

ของกองเต้มล็อบบี้เลยทีเดียว
พอคุยเรื่องเอกสาร กำหนดการต่างๆเสร็จแล้ว
ก็ลาคุณแมรี่ แล้วใหม่กับคุณอาก็เอาของขึ้นไปเก็บบนห้อง
ก่อนจะออกไปหาอะไรกินกัน
เอิ่ม โถงตรงประตูห้องแคบไป หรือกระเป๋าใหญ่ไปนะ -*-

ออกมาด้านหน้าดรงแรม ข้างนอกเริ่มมืดสนิทแล้ว
หัวค่ำอยู่ ก้ยังมีรถวิ่งไปมาอยู่บ้าง
ข้ามสวนเล็กๆหน้าโรงแรมมาฝั่งห้าง เจอร้านร้อยเยน กับร้านอาหาร
เลือกเข้าร้านอาหารอิตาลี่เลยค่ะ 555
เพราะดุคนน้อย ถ้าเราไปรุงรังตามประสาต่างด้าว เขาน่าจะมีเวลารับมือกับเราได้ง่าย

จานใหญ่มากกกกกกกก จากรูปนี่คือปริมาณที่เหลือจากกินกินอิ่มแล้วนะคะเนี่ยยยยย
สนนราคามื้อนี้ 1พันกว่าเยนค่ะ

จากนั้นก็ออกจากร้านอาหารไปชอปขนมที่ร้านร้อยเยนต่อ อิอิ

No comments:

Post a Comment